نمىگشايند ، و هرگز نسيمى بر ايشان داخل نمىشود ، و غمى از ايشان بر طرف نمىشود ، عذاب ايشان پيوسته شديد است ، و عقاب ايشان هميشه تازه است نه خانهء ايشان فانى مىشود ، و نه عمر ايشان به سر مىآيد ، به مالك استغاثه مىكنند از پروردگار خود بطلب كه ما را بميراند ، در جواب مىگويد : هميشه در اين عذاب خواهيد بود « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : در جهنّم چاهى هست كه اهل جهنّم از آن استعاذه مىنمايند ، و آنجاى هر متكبّر و جبّار معاند است ، و هر شيطان متمرّد ، و هر متكبّرى كه ايمان به روز قيامت نداشته باشد ، و هركه عداوت آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله داشته باشد . و فرمود : كسى كه در جهنّم عذابش از ديگران سبك‌تر باشد كسى است كه در دريائى از آتش باشد ، و دو نعل از آتش در پاى او باشد ، و بند نعلينش آتش باشد كه از شدّت حرارت مغز دماغش مانند ديگ در جوش باشد ، و گمان كند كه از جميع اهل جهنّم عذابش بدتر است ، و حال آنكه عذاب او از همه سهل‌تر باشد « 2 » . و در حديث ديگر وارد است : فلق چاهى است در جهنّم كه اهل جهنّم از شدّت حرارت آن استعاذه مىنمايند ، و از خدا طلب نمود كه نفسى بكشد ، چون نفس كشيد جميع جهنّم را سوزانيد ، و در آن چاه صندوقى است از آتش كه اهل آن چاه از حرارت آن صندوق استعاذه مىنمايند ، و آن تابوتى است كه در آن تابوت شش كس از پيشينيان و شش كس از پسينيان جا دارند ، امّا شش كس اوّل پسر آدم است كه برادر خود را كشت ، و نمرود كه ابراهيم را در آتش انداخت ، و فرعون و سامرى

--> ( 1 ) بحار الانوار 8 / 292 ح 34 . ( 2 ) بحار الانوار 8 / 295 ح 44 .